Święto Chrztu Pańskiego obchodzone jest w pierwszą niedzielę przypadającą po uroczystości Objawienia Pańskiego tj. Trzech Króli. Kończy ono okres Bożego Narodzenia, choć w polskiej tradycji jeszcze do 2 lutego, Święta Ofiarowania Pańskiego zwanego Matki Bożej Gromnicznej śpiewa się kolędy ( i o ile drzewko pozwala utrzymuje się choinkę).
Najstarszej tradycji tego święta należy szukać w liturgii Kościoła wschodniego, ponieważ pomimo wyraźnego udokumentowania w Ewangeliach chrzest Jezusa nie posiadał w liturgii rzymskiej oddzielnego święta. Dekretem Świętej Kongregacji Obrzędów z 23 marca 1955 r. ustanowiono dzień w miejsce dawnej oktawy Epifanii jako wspomnienie chrztu Jezusa Chrystusa. Posoborowa reforma kalendarza liturgicznego w 1969 r. określiła ten dzień jako Święto Chrztu Pańskiego. Pominięto wyrażenie "wspomnienie" i przesunięto jego termin na niedzielę przypadającą po 6 stycznia tj. po Trzech Króli.
Teksty modlitw związane ze świętem Chrztu Pańskiego odzwierciedlają bardzo dokładnie i szczegółowo przekazy Ewangelii. Podkreślają przy tym związek tego święta z uroczystością Objawienia Pańskiego. Chrystus już jako dorosły, 30-letni mężczyzna, przychodzi nad brzeg Jordanu, by z rąk Jana Chrzciciela, swojego poprzednika, przyjąć chrzest. Chociaż sam nie miał grzechu, nie odsunął się od grzesznych ludzi: wraz z nimi wstąpił w wody Jordanu, by dostąpić oczyszczenia. W ten sposób uświęcił wodę. Najszczegółowiej to wydarzenie zrelacjonował św. Mateusz, choć opis chrztu Jezusa zostawili wszyscy trzej synoptycy:
W dniu chrztu Jezus został przedstawiony przez swojego Ojca jako Syn posłany dla dokonania dzieła zbawienia. Misję Chrystusa potwierdza swym świadectwem Bóg Ojciec. Zamknięte przez grzech Adama niebiosa otwierają się, na Jezusa zstępuje Duch Święty. Z nieba daje się słyszeć jednoznaczny głos:
„Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”.
Dzisiejsze Święto Chrztu Pańskiego przypomina o naszym chrzcie, przez który otrzymaliśmy Boże dziecięctwo i zostaliśmy włączeni w rodzinę samego Boga. Módlmy się, aby „Chrystus, który zewnętrznie był do nas podobny, przekształcił nas wewnętrznie” i uzdolnił do życia prawdziwie chrześcijańskiego.
ks. kan. Krzysztof Lis, proboszcz
Niedziela Chrztu Pańskiego - Sprawozdanie Duszpasterskie 2024
W lewym górnym rogu strony Chrzest Chrystusa (wł. Battesimo di Cristo) – obraz włoskiego rzeźbiarza i malarza renesansowego, przedstawiciela quattrocenta florenckiego Andrei del Verrocchio (1435-1488).
Obraz przedstawia Jezusa stojącego w rzece Jordan, którego chrzci św. Jan. Obok klęczy dwoje aniołów, trzymając w rękach zdjęte szaty. Nad postaciami znajduje się gołąb symbolizujący Ducha Świętego, a nad nim widoczne są rozpostarte dłonie Boga Ojca. Postacie te są dopełnieniem Trójcy Świętej. Obraz został wykonany na zlecenie klasztoru San Salvi z Florencji. Głównym autorem dzieła jest Verrocchio, ale w jego wykonaniu pomagali jego ówcześni uczniowie, m.in. Leonardo da Vinci i Sandro Botticelli. Mistrz zaprojektował układ kompozycji oraz wykonał główne postacie Chrystusa i św. Jana Chrzciciela. Nieznany malarz namalował dłonie Boga Ojca na górze obrazu, palmę po lewej stronie i skalisty pejzaż po prawej stronie. Botticelli jest autorem twarzy anioła znajdującego się na drugim planie, widzianej frontalnie. Wykończenie dzieła dokonał Leonardo, który dodał drugiego anioła odwróconego plecami, namalował ręce pierwszego anioła, ujednolicił plany kompozycji, za pomocą laserunku poprawił postać Chrystusa oraz dodał zamglony pejzaż w tle.
