19 marca 2026
Św. Józefa
Święto św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny i patrona Kościoła
W czwartek, 19 marca, przypada Uroczystość św. Józefa, Oblubieńca NMP, patrona Rodzin, Ludzi Pracy, Kościoła i Apostolstwa Dobrej Śmierci.
ks. Proboszcz Krzysztof Lis
Uroczystość Św. Józefa na 1 dzień znosi post w okresie 40-dniowego Postu. Święto kojarzone w niektórych częściach kraju z półpościem – w dniu tym wyjątkowo wolno było organizować zabawy. Dozwolone było rozpoczynanie niektórych prac polowych : „Na Józwa - w polu bruzda” – mawiali rolnicy rozpoczynając pierwsze, wiosenne oranie pól.
W tym dniu także można było również zawrzeć sakrament małżeństwa. Św. Jozef, Oblubieniec NMP jest uznawany za patrona chrześcijańskich małżeństw, rodzin oraz ludzi pracy. Jest także patronem Kościoła i Apostolstwa Dobrej Śmierci.
Do roku 2003 uroczystość Św. Józefa w Polsce należała do świąt nakazanych, w które należało obowiązkowo uczestniczyć we Mszy świętej. Zgodnie z dekretem Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z dnia 4 marca 2003 r. w Polsce zniesiony został obowiązek uczestnictwa w Mszy świętej w trzy kolejne uroczystości: uroczystość świętego Józefa (19 marca), uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła (29 czerwca), uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (8 grudnia).
Żrodło: brewiarz ILG

Przekaz ewangeliczny o życiu św. Jozefa z Nazaretu jest niezwykle skromny. Liczy łącznie 26 wierszy, a jego imię wymieniane jest tylko 14 razy. Nie znajdujemy wiele o rodzinie Józefa, jego małżeństwie, pracy i śmierci. Niewiele także wiemy o latach dzieciństwa i wczesnej młodości Józefa. Mimo wysokiego pochodzenia Józef nie posiadał żadnego majątku. Na życie zarabiał stolarstwem i pracą jako cieśla wykonując sochy drewniane i jarzma na woły. Zaręczony z Maryją, Józef stanął przed tajemnicą cudownego poczęcia. Nie był według ciała ojcem Chrystusa. Był nim jednak według prawa żydowskiego jako prawomocny małżonek Maryi. Chociaż więc Maryja porodziła Pana Jezusa dziewiczo, to jednak wobec prawa żydowskiego i otoczenia Józef był uważany za ojca Pana Jezusa. Kiedy Józef dowiedział się, że Maryja oczekuje dziecka, wiedząc, że nie jest to jego potomek, postanowił dyskretnie usunąć się z życia Maryi, by nie narazić Jej na zhańbienie i obmowy. Wprowadzony jednak przez anioła w tajemnicę, wziął Maryję do siebie, do domu. Ojcowie i pisarze Kościoła podkreślają, że do tak bliskiego życia z Jezusem i Maryją Opatrzność wybrała męża o niezwykłej cnocie. Dlatego Kościół słusznie stawia św. Józefa na czele wszystkich świętych i daje mu tak wyróżnione miejsce w hagiografii.

Uratował kraj oraz swoją rodzinę przed głodem, osiedlając ich w ziemi Goszen, co zapoczątkowało pobyt Izraelitów w Egipcie. Józef był ulubionym synem Jakuba, co wywołało zazdrość braci. Sprzedali go kupcom izmaelskim, którzy zabrali go do Egiptu. W Egipcie trafił do domu Potifara, dworzanina faraona. Zyskał zaufanie i stał się zarządcą, jednak po fałszywym oskarżeniu przez żonę Potifara trafił do więzienia. W więzieniu zinterpretował sny podczaszego i piekarza faraona. Gdy po latach faraon miał niepokojące sny (o siedmiu tłustych i siedmiu chudych krowach), Józef został sprowadzony i przepowiedział siedem lat obfitości, po których nastąpi siedem lat głodu. Faraon uczynił Józefa zarządcą całego Egiptu, aby zarządzał gromadzeniem żywności. Podczas głodu bracia Józefa przybyli do Egiptu po żywność. Józef, po poddaniu ich próbie, przebaczył im i sprowadził całą rodzinę (kilkadziesiąt osób) do Egiptu, osiedlając ich na żyznej ziemi Ramses. Józef zmarł w Egipcie w wieku 110 lat, a jego ciało zabalsamowano.
kaes