Drodzy Siostry i Bracia!
Z Ewangelii, która odczytywana jest w Niedzielę Wielkanocną, dowiadujemy się, że gdy Maria Magdalena przyszła „wczesnym rankiem” do grobu Jezusa, to zastała już „kamień odsunięty od grobu” (J 20,1). Odtąd, ten odsunięty od grobu kamień, będzie świadczył o zmartwychwstaniu „do życia wiecznego”, które jest paschalnym darem dla Kościoła, wspólnoty Ludu Bożego Nowego Przymierza, do którego mamy zaszczyt należeć przez chrzest i wiarę w Chrystusa. Nie można tu nie wspomnieć też o tym, że jest jeszcze inne zmartwychwstanie – zmartwychwstanie „do potępienia”, o którym również mówi Jezus, a które nie dotyczy tych, którzy w Niego wierzą i tych, którzy szukają prawdy, a tym samym szukają Jego samego, bo Jezus jest prawdą (J 5, 28-29; 14,6).
A więc idziemy do życia, do tego życia, jakie ukazało się w Jezusie Chrystusie w wielkanocny poranek. To właśnie za tym życiem tęskni serce każdego człowieka, nawet to serce, które w Boga nie wierzy, bo każde serce pragnie być szczęśliwe! W tej perspektywie, nasza wiara ma sens! Udział w liturgii Kościoła, w której otwiera się źródło zbawczej łaski, ma sens! Każdy trud podjęty dla pomnożenia prawdziwego dobra, ma sens! Troska o rodzinę, by była Bogiem silna, ma sens! Umiłowanie naszej ziemskiej Ojczyzny, w czym weryfikuje się miłość bliźniego, ma sens! I przemijanie ma sens, bo coraz bliżej jest nasz wielkanocny poranek, w którym kamień naszego grobu stanie się jak kropla rosy w promieniach wschodzącego słońca, jak garstka prochu na wietrze.
Zaprośmy Jezusa Chrystusa, Zmartwychwstałego Pana do swojego życia! Pozwólmy Mu, aby nas prowadził! Wtedy też będziemy autentycznymi Jego świadkami, Uczniami-Misjonarzami dzielącymi paschalną radość z tymi, którzy jej jeszcze nie mają. A Jego łaska sprawi, że wszystkie nasze świąteczne życzenia wypełnią się tak, aby nikt z nas „nie zginął, lecz aby każdy miał życie wieczne”.
Wasi Pasterze
abp Tadeusz Wojda
bp Wiesław Szlachetka
bp Piotr Przyborek
Wielkanoc 2026
