Specyfika wina mszalnego
Wino mszalne to napój, który pije się w kościele. Ufa się, że to Krew Jezusa Chrystusa. Tego typu wino, aby odgrywało właściwie swoją rolę, powinno odznaczać się kilkoma zasadami.
Wino – nie taki zwykły napój alkoholowy
Wino to napój alkoholowy, który uzyskuje się w wyniku fermentacji alkoholowej moszczu winogronowego, czyli świeżo wyciśniętego soku winogronowego. Wino składa się z wody, alkoholu etylowego i cukrów. Do wyrobu winogron służą dojrzałe grona winorośli, przeważnie z winorośli właściwej, ale niekiedy również z winorośli lisiej. Mianem win powinno określać się tylko i wyłącznie alkohole powstałe na bazie winogron. Na świecie wytwarza się miliony hektolitrów wina. Przodują w tym takie kraje jak Hiszpania, Francja, Włochy i Grecja. Wina ze względu na kolor klasyfikuje się na białe, różowe, czerwone, czarne i pomarańczowe. Wina ze względu na zawartość cukrów klasyfikuje się na wytrawne, półwytrawne, półsłodkie, słodkie i bardzo słodkie. Wina ze względu na zawartość alkoholu klasyfikuje się na słabe, średnio mocne, mocne i wzmacniające. Wina ze względu na zawartość dwutlenku węgla klasyfikuje się na szampany, wina szampańskie i wina musujące. Wina uchodzą za najbardziej zdrowe spośród wszystkich alkoholi. Tyczy się to zwłaszcza win wytrawnych.
Wino mszalne – jak smakuje
O tym jak powinno wyglądać wino mszalne decyduje instrukcja opracowana przez Kongregację Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z 2004 roku, zatytułowana Redemptionis Sacramentum. Wino w myśl tej instrukcji powinno być tylko i wyłącznie z winnego grona, nie mieć w sobie żadnych obcych substancji poza samym winem. Ponadto powinno się takie wino właściwie przechowywać, aby się nie zepsuło i aby nie skwaśniało, a także nie powinny występować żadne wątpliwości odnośnie jego prawdziwości i pochodzenia. Także wydany w 1983 roku Kodeks Prawa Kanonicznego podaje wytyczne co do wina mszalnego.
Transsubstancjacja – przemienienie wina w Krew
Transsubstancjacja, czyli przeistoczenie, stanowi rzeczywistą przemianę substancji chleba i wina w Ciało i Krew Jezusa Chrystusa jako pokarmu dla dusz, co wskazuje na obecność Jezusa Chrystusa w chlebie i winie podczas Eucharystii. Transsubstancjacja została oficjalnie przyjęta 1215 roku na IV Soborze Laterańskim za czasów papieża Innocentego III. Transsubstancjację oficjalnie podtrzymały w 1551 roku Sobór Trydencki za czasów papieża Pawła III oraz w 1965 roku II Sobór Watykański za czasów papieża Pawła VI. Aktu transsubstancjacji dokonuje osoba sprawująca Eucharystię w czasie Modlitwy Eucharystycznej, wygłaszając między innymi słowa: Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy, to jest bowiem Ciało Moje, które za was będzie wydane oraz Bierzcie i pijcie z niego wszyscy, to jest bowiem kielich krwi Mojej nowego i wiecznego przymierza, która za was i za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów – to czyńcie na moją pamiątkę.
Wyznania a przyjmowanie transsubstancjacji w doktrynie
Wyznania chrześcijańskie przyjmujące transsubstancjację:
1. Wyznanie rzymskokatolickie
2. Wyznanie grekokatolickie
3. Wyznanie protestanckie-anglikańskie
Wyznania chrześcijańskie pojmujące transsubstancjację nieco inaczej:
1. Wyznanie starokatolickie
2. Wyznanie prawosławne
Wyznania chrześcijańskie nie przyjmujące transsubstancjacji:
1. Wyznanie protestanckie-luterańskie.
2. Wyznanie protestanckie-kalwinistyczne
3. Wyznanie protestanckie-zwingliańskie
4. Inne wyznania protestanckie
za e-kai
26.06.2017, Redakcja / ms / wer Ⓒ ℗
Sample Fot. pixabay.com
