6 sierpnia kościół katolicki obchodzi Święto Przemienienia Pańskiego zwane także epifanią lub teofanią. Przemienienie Pańskie to wydarzenie z życia Jezusa, ktore zostało opisane w Biblii aż przez trzech ewangelistów Mateusza, Marka i Łukasza. W liturgii ewangeliczny opis Przemienienia Pańskiego pełen jest znaczeń symbolicznych: góra, światło, obłok, które są w Biblii charakterystyczne dla objawień Boga. "Jezus wziął ze sobą Piotra, Jakuba i brata jego Jana i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich" (Mt 17,1). Twarz Jezusa zajaśniała jak słońce, szata była biała jak światło, ukazali się też Mojżesz i Eliasz a z obłoku dobiegł głos Boga. Są oni świadkami, którzy potwierdzają widzenie Apostołów i wskazują, że całe objawienie prowadzi do Jezusa. Dodatkowym i niepodważalnym uwierzytelnieniem jest głos Ojca, który mówi: "To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!" (Mt 17,5).
Przemienienie Jezusa miało umocnić wiarę Apostołów oraz przygotować ich na przeżycie męki i śmierci Jezusa. Przemienienie ukazuje też, że do chwały objawionej przez Jezusa dochodzi się przez cierpienie i śmierć. Tak jak każda teofania Przemienienie Pańskie budzi fascynację i zachwyt ale zarazem lęk, dlatego św. Piotr powiedział najpierw: "dobrze, że tu jesteśmy" a w chwilę później uczniowie "upadli na twarz i bardzo się zlękli". W religioznawstwie mówi się, że Bóg jest "mysterium fascinosum et tremendum", czyli tajemnicą fascynującą i przerażającą.
W chrześcijaństwie wschodnim święto Przemienienia obchodzone było już w V wieku. Do dziś zajmuje ono w liturgicznym kalendarzu chrześcijańskiego Wschodu jedno z najważniejszych miejsc. Przemienienie jest też bardzo częstym motywem ikonografii wschodniej. Na Zachodzie pierwsze wzmianki o tym święcie pochodzą z VII i VIII wieku. Bardziej upowszechniło się ono w okresie wypraw krzyżowych, kiedy bardzo popularne były pielgrzymki do Ziemi Świętej, w tym także na Górę Tabor, uznawaną za górę przemienienia.
W 1457 r. papież Kalikst III, jako wyraz wdzięczności za zwycięstwo nad Turkami odniesione 6 sierpnia 1456 r. pod Belgradem, wprowadził je do liturgii całego Kościoła katolickiego. W 1964 r. Górę Tabor odwiedził papież Paweł VI, który jako pielgrzym przemierzał Ziemię Świętą.
3 Epifanie Pańskie:
- 6 stycznia - Objawienie Pańskie (Trzech Króli)
- 6 sierpnia - Przemienienie Pańskie
- objawienie chwały Jezusa na weselu w Kanie (brak konkretnej daty w kalendarzu liturgicznym)
Obraz z prawej górnej strony to współczesna ikona „Przemienienie Pańskie” (część tzw. Korony Misteryjnej), której autorem jest Kiko Argüello – hiszpański malarz oraz współinicjator Drogi Neokatechumenalnej.
W Święto Przemienienia Pańskiego Msze św. 6 sierpnia 2026 r. o godz. 18.30 poprowadził i kazanie wygłosił ks. prałat Kazimierz Sawostianik. Wielokrotnie obecny w 'odkupicielu', zawsze wspierający w posłudze duszpasterskiej i czynnie uczestniczący w porządku Mszy Św. pomimo swoich 80 lat.. Dziękujemy z całego serca !
Ks. prałat Kazimierz Sawostianik
Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Mrągowie. W 1965 roku zdał maturę. Jest absolwentem Wyższego Seminarium Duchownego Metropolii Warmińskiej "Hosianum" w Olsztynie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1972 roku z rąk bpa Józefa Drzazgi. Był wikariuszem w parafiach w Białej Piskiej, Szczytnie, Ełku i Olsztynie. Od 1986 roku proboszcz parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Srokowie. Ojciec duchowy kapłanów dicezji warmińskiej. Kolega śp. bł. ks. Jerzego Popiełuszki z czasów poboru do wojska kleryków seminariów duchownych. Obecnie na emeryturze.
Ks. Prałat Kazimierz Sawostianiuk. Foto kom. 6.08.26 r.
